İZMİR

İnsanoğlu kuş misali..Şimdi de İzmir'deyim . Tabii ki turla birlikte .


Bu milletimizin tabela yazma yeteneğine hayranım bu arada..


SAÇ BÖREĞİ

Her yerde var da , nassı yani ? Börek mi saçtan , saçta mı pişiyor acaba ? Daha da önemlisi ne saçı kullanıyorlar , insan herhalde de , sarı mı , kara mı , kızıl mı ?
Taktım bir kere..

saÇ değil , saC olacak diye bağırmak istiyorum . Daha da iyisi elime bir sprey boya alıp , hepsini düzeltmek...

Ya da bugün Manisa-İzmir karayolu üstünde gördüğüm :

GÖZLEME
ÇAY = KAHVE

Bu ne demek şimdi ?

Yok,yok bitmişiz biz .

Bir de geçenlerde Caddebostan parkında yayılmışız , muhabbetteyiz. Genç bir kız koşarak geçti : "Ben mutsuzum zaten !!" diyerek .
Kalkayım dedim , sorayım , neden mutsuzsun diye . Ama öyle bir geçiş geçti , öyle şaşkın bıraktı ki bizi , soramadım . İçimde ukte kaldı .

Başka ? Taşındım . Ne çok eşyam varmış , ne de zormuş meğer .

Offff diyorum..

HIRKIZ ADAMLAR

Aynen böyle . İyi ki tura gittim , arada bir de evime girmiş hırkızın teki .
Türkçem fena değildir , yanlış anlaşılma olmasın , hırsız değil , hırkız kelimesini özellikle seçtim , bu salağa hırsız demek meslek erbaplarına saygısızlık olacaktı . Adam girmiş , gardrobumun bir tarafındaki herşeyi ve üstte duran bütün bavulları yatak odasının ortasına dökmüş . Malum , iş ve hayat gereği sürüyle yolculuk malzemem var , içlerinde de kullanılmayan veya kullanılamayan -hindistan'dan alıp , giymek için bir kıyafet balosu beklediğim sariler gibi- bir sürü eşya. Sonuçta herşeyi dağıtmış , gümüş takıları bile beğenmemiş de sırf kasetçaları için aldığım , o da çalışmayan ufak bir teybi ve bozuk paraları alıp gitmiş . Zarar : Ben o dağınıklığı toplaması için birine daha fazla öderdim diyeyim , siz anlayın .
Tecrübe meselesi yine...Ben o kadar gezen insan , bazen haftalarca boş kalan evde değerli mal bırakırmıyım ? Tek endişem bu sefer evde unuttuğum pasaportlardı , benim cahil hırkız kitaplarla ilgilenmediği için onları görmemiş .
Zaten sorun soygundan çok insanın sığınağına girilmesi . Çok sinir bozucu....
Bizim hayatın zor yanlarından biri de bu . Özel hayatımızla ilgili her türlü iyi ya da kötü haberi böyle çalışırken , çoğu zaman da evden kilometrelerce ötede almak . Keşke aldığımız her kötü haber bu kadarcık olsa...
Neyse , işin doğrusu ben pek aldırmadım . Kapıyı açık bulan kapıcıma açık ışık varsa kapamasını , kapıyı da çekmesini ve kafasına takmamasını söyledim . Zaten minimumlarla yaşamaya alışığım , bir kaç parça daha az eşyayla yaşamak beni zorlamazdı .
Tabii , şunu da itiraf etmem lazım , zaten tura çıktığımda kıymetli olan herşeyimin gerekli olan kısmı yanımda , kalanı da ailemde olur .
Bilgisayarıma birşey olsa bu kadar rahat olamazdım herhalde...
Bana ve bugüne kadar soyulan herkese toptan geçmiş olsun..

MEMLEKETTE GEZMELER

Bu gezme kaşıntısı da başka türlü birşey canım...Niyetim bu sene fazla dolanmayıp , gelecek kış için para biriktirmekti ama nerdee? Şu pek kıskandığım bazı arkadaşlar gibi ( Özleeeem , Hasaaaan !)İran'lara falan gidemesem de , kendi çapımda memleket dahilinde dolanıp duruyorum . İlk olarak üç arkadaş, yazlığı kontrol etmek bahanesiyle yola çıkıp Erdek'e, oradan da yolun daha kısa olduğu duyumundan hareketle Ankara üzerinden İstanbul'a geri döndük . Bundan yaklaşık iki hafta sonra ise Erdek'teki arkadaşı kontrol etmek üzere tekrar yola düştük . Baktık , iyiymiş , Aspava meyhanesinde kutlamamızı yapıp , ağır abi pelikan Osman'a kedi muamelesi yapıp tekrar İstanbul . Arada biraz çalışmak da lazım diyerek İstanbul'da birkaç tur attıktan sonra yine içimize kurt düştü . Yangın çıktı ya , bakalım bizim Olympos ne halde diyip bir de oralara kadar uzandık . eh büyük yer , haliyle çalısını , çırpısını kontrol etmek bir hafta kadar sürdü . Ama ne hale geldiğini görünce yaşadığım şoku uzun zaman üstümden atabileceğimi sanmıyorum . Mahvolması için yangına falan hiç gerek yokmuş . İnsanlar afetler olmadan da güzellikleri nasıl başarıyla yokedebileceklerini pek güzel ispatlamışlar .
Yahu , akşam topuklu ayakkabıyla gezen hatunlar bile gördüm ! Daha ne diyeyim....
Bu arada yıllardır gittiğim yere artık asla gitmeme kararı aldığım için başka bir mekanda kaldık . Ama orada da akşamüstü tekno çalmaya başlayınca tasımızı tarağımızı toplayıp Varuna pansiyona gittik . Bir daha olur da Olympos'a gidersem kesinlikle orada kalacağım . Temiz , hoş bir mekan . Çalışanları inanılmaz güleryüzlü , kibar gençler . Yemekler ise harikaydı . Vallahi pek bir tavsiye ederim .
Gezme bitti sananlar yanılıyor . Bitmiş değil ama biraz şekil değiştirdi . Artık arkadaşlarla değil , çeşitli boylarda İspanyol gruplarla gezmelerimiz başladı . Malum sezon başladı ya , artık çalışmak lazım . Şu anda Çanakkale'deyiz . Yarın Bergama , Efes , Pamukkale şeklinde tura devam edeceğim .
Bu arada ülkem beni haretler içinde bırakmaya devam ediyor . Bakın:
-Eskişehir'den geçerken bir baktık , yeni bir alışveriş merkezi yapılmış . Anlaşılan pek önemli bir yer , karayolları tabelalarında bile yerini almış . ( Varuna cafe , kızmayın , vakit darlığından gelemedim) Daha da hoşuma gideni köprülü kavşak inşaatı tabelasındaki yazıydı .
"ULUÖNDER NEO KÖPRÜLÜ KAVŞAĞI İNŞAATI"
Vayyy , Matrix diyarına gelmişiz , ben kalıyorum dedim ama bırakmadılar . Bana boşu boşuna Uluönder'in mahalle adı olduğunu ve araya bir tire koymayı unuttuklarını anlatmaya çalıştılar . Buraya mutlaka döneceğim diyerek gözüm arkada ayrıldım .
Daha neler neler var ama sabah da erken depar var , saat de 22:30 oldu , uyku vakti....
Öpücükler , sevgiler , iyi geceler...